FANDOM


"Toa zdobędą dla mnie Maskę Życia... i tym samym skażą swój rodzaj na zagładę."
Makuta Teridax
Więźniowie Otchłani
Bionicle Legends 7
Książka
Seria Legendy BIONICLE
Autor Greg Farshtey
Wydawca Scholastic
ISBN 0-439-89034-9

Więźniowie Otchłani to siódma książka BIONICLE w serii Legend BIONICLE, wydana w drugiej połowie 2007 roku.

Streszczenie

W pogoni za Kanohi Igniką, Maską Życia, esencja Makuty Teridaxa przelatuje przez Korytarz do głębin Otchłani. Teridax planuje wziąć sprawy w swoje ręce, bowiem służący mu Rahi, Bohroki oraz Piraka nie zdołali pokonać Toa. Wierzy, że tym razem nie może przegrać i zamierza wykorzystać Toa, by zdobyli dla niego maskę. Igniki szukają również Toa Inika, którzy walczą z plemieniem Zyglaków, zamieszkującym Korytarz, aż nagle ściany tunelu zaczynają pękać, a woda wpływać do środka.

Toa decydują się spróbować swojego szczęścia w otwartym oceanie - Jaller tworzy płomień przy użyciu miecza, dzięki czemu jego drużyna widzi, gdzie płynąć. Gdy Toa wskakują do wody, napotykają na swojej drodze ogromnego Jadowitego Węgorza, który jest odpowiedzialny za uszkodzenia Korytarza. Bestia zauważa płomień i rusza ku niemu.

Gdzie indziej, na dnie morza, Ignika wyzwala błysk światła, gdy Barraki Pridak jest o krok od pochwycenia jej. Wyzwolone energie maski przemieniają Inika w Toa Mahri, którzy tracą przytomność wskutek nadmiaru energii.

Barraki są zaskoczeni, że przeżyli wybuch. Kalmah znajduje oszalałego Pridaka, który kurczowo trzyma się Igniki, zauważa też na masce ogromne pęknięcie. W międzyczasie Takadox zauważa nieprzytomnych Toa Mahri i czeka, by zobaczyć, czy jadowity węgorz ich zabije. Tymczasem Po-Matoranin Dekar, umknąwszy Barraki, zaczyna tracić swój zapas powietrza. Niemalże tonie w czarnych wodach, lecz Ignika ratuje go, przemieniając w kopię dawno zmarłego strażnika Otchłani - Hydraxona.

Gdy Toa Mahri odzyskują przytomność, zmuszeni są walczyć z ogromnym jadowitym węgorzem. Wkrótce odkrywają, że ich maski zmieniły moce, a zdolności oparte na błyskawicach przepadły. Mimo to są w stanie pokonać węgorza. Dostrzegłszy podwodny gród Mahri Nui w oddali, Toa wyruszają ku zatopionemu miastu.

Jednakże, mieszkający w Mahri Nui Matoranie wierzą, że Toa są uciekinierami z Otchłani i atakują ich. Defilak, przywódca Matoran, powstrzymuje jednak walkę i pozwala Matoro wejść do miasta. Staje się oczywistym, że przemiana Toa pozbawiła ich zdolności oddychania powietrzem. Trzymając Matoro blisko miasta, Defilak oznajmia pozostałym pięciorgu Toa, że jeśli chcą udowodnić swoją tożsamość, muszą uwolnić Pola Powietrzorostów od krabów Keras Carapara. Lecz gdy bohaterowie przybywają na miejsce, kraby oddalają się bez walki. Pięcioro Toa spotyka wtedy sześciu Barraki, którzy biorą ich jako jeńców.

Defilak jest tego świadkiem i błędnie wierzy, że Toa i Barraki są sojusznikami. Widząc, że nie przekona Matoran o swojej niewinności, Matoro ucieka z miasta, ale zostaje szybko schwytany przez Hydraxona. Strażnik więzi Matoro w celi Otchłani i przedstawia mu Maxilosa, robota-strażnika, oraz Spinaxa, Tropiciela Energii. Jednakże, ciało Maxilosa przejął Teridax, który ujawnia się Matoro i twierdzi, że jest po jego stronie.

W międzyczasie Barraki zdecydowali, że poczekają, aż Maska Życia zostanie zniszczona przez mutagen Otchłani, a następnie wykorzystają wyzwoloną energię, by powrócić do swoich pierwotnych postaci. W tym celu oddają maskę innemu więźniowi, Nocturnowi, by jej pilnował, bowiem nie ufają sobie nawzajem. Podczas tego Toa Mahri udaje się uciec z cel dzięki mocom masek. Po ucieczce krab Hahnah zaczyna podążać za Jallerem, przyciągnięty przez jego płomień. Później, podczas walki z Kalmahem i Caraparem, Kongu niechcący przyzywa starożytną, morską bestię Rahi przy użyciu swej Kanohi Zatth, a stwór z łatwością pokonuje dwóch Barraki, po czym ucieka.

Gdzie indziej Nuparu znajduje kilka miotaczy Cordak w jaskini i pokazuje je innym. Każdy Toa bierze po jednym, z wyjątkiem Kongu, który bierze dwa, bowiem jako jedyny nie dzierży broni. Wracają wtedy do Mahri Nui, a Hahli jest w stanie zdobyć odrobinę zaufania Matoran. Wkrótce dołącza do nich Matoro, udając, że Maxilos jest ich sojusznikiem - nie wspomina, że Teridax przejął ciało robota, bowiem Makuta nie chce, by pozostali Toa wiedzieli. Maxilos sugeruje, by Toa rozdzielili się w poszukiwaniu maski.

Tymczasem Nocturn nudzi się pilnowaniem Igniki i zaczyna bawić się maską. Odkrywa wtedy, że gdy trzyma Maskę Życia, wszystko, czego dotknie, umiera. Na chwilę odkłada maskę, a wtedy Gadunka chowa się pod nią. Napełniona mocami maski, powoli zaczyna rosnąć, lecz Nocturn nie zauważa tego - odchodzi z maską, by znaleźć Ehleka i powiedzieć mu o jego nowej zdolności.

W drodze do jaskini Morskich Kałamarnic Carapar zauważa, że ożywiony Jadowity Węgorz walczy z potworem, wezwanym przez Kongu, ale idzie dalej. Po tym, jak zbierają się Barraki, uznają, że Toa musieli wykraść Maskę Życia, dlatego rozdzielają się, by ich złapać i odzyskać Kanohi.

W jednym obszarze Otchłani Mantax atakuje Hahli i prawie ją zabija, lecz dowiaduje się, że Toa Mahri nie mają pojęcia, gdzie jest maska. Gdzie indziej Jaller oraz Kongu natrafiają na kilka wykluwających się jaj kałamarnic i dobijają targu z Kalmahem oraz Caraparem, by nie zostać zabitymi przez nowo narodzone kałamarnice. Wedle umowy Toa mieli zdobyć Maskę Życia, a następnie przywrócić Barraki do ich pierwotnych postaci oraz zabić Pridaka. Tymczasem, Nuparu i Hewkii zostają zaatakowani przez Ehleka i uwięzieni w gnieździe jadowitych węgorzy. Uciekają, strzelając do węgorzy z miotaczy Cordak. Hewkii dostrzega kilka rekinów Takea Pridaka i zwiększa ich ciężar przy użyciu Kanohi Garai, przez co rekiny wbijają się w węgorze Ehleka, co z kolei sprawia, że Ehlek wierzy, iż Pridak wydał rozkaz ataku na niego.

W międzyczasie Matoro i Maxilos napotykają Pridaka oraz Takadoxa. Armia Takea Pridaka atakuje ich, ale Matoro używa Kanohi Tryny, by wskrzesić szkielety martwych morskich stworzeń, które walczą w jego imię. Choć ostatecznie wskrzeszone szkielety zostają pokonane, na miejsce przybywają siły Ehleka i atakują armie Pridaka. Matoro i Maxilos wykorzystują okazję, by uciec.

Kilka godzin później, Toa Mahri wracają do Mahri Nui. Defilak nie jest zadowolony z działań Toa - pomijając śmierć wielu Hydruka oraz Matoran, bezpieczna godzina, z której korzystali mieszkańcy miasta, została stracona. Toa nagle zdają sobie sprawę, że Hahli jest nieobecna. Gdy Toa zastanawiają się, gdzie znajduje się ich towarzyszka, zbliża się do nich Ga-Matoranka i informuje, że ostatnio widziano Hahli, gdy prowadziła stado płaszczek Mantaxa w stronę Mahri Nui.

W międzyczasie Nocturn natrafia na Hydraxona i zostaje szybko pokonany przez wskrzeszonego strażnika. Hydraxon zauważa Maskę Życia, a część jego świadomości, w której wciąż tli się umysł Dekara, sprawia, że uznaje maskę za niebezpieczną. Wartownik celuje w Kanohi z miotacza Cordak i strzela.

Podczas gdy Matoro i Maxilos udają się do ostatniego miejsca, w którym widziano Hahli, Maxilos ujawnia, że aby wskrzesić Mata Nui, należy zniszczyć Korytarz. To spowoduje zatonięcie Voya Nui oraz zniszczenie Mahri Nui. Oznajmia również, że w ten sposób Matoranie z obu krain zginą.

Gdzie indziej, na Metru Nui, Toa Nuva wkradają się do Wielkiej Świątyni, by znaleźć wiadomość, której, wedle Axonna, potrzebowali do przebudzenia Wielkiego Ducha. Znajdują tę wiadomość, napisaną na papierze. Jest to lista rzeczy, które trzeba zrobić, nim Mata Nui będzie mógł zostać przebudzony. Pierwszą z nich jest pozwolić, by Bohroki dokończyły swoją misję - oczyściły powierzchnię wyspy Mata Nui z wszelkiej materii. W tym celu Toa Nuva udają się na Mata Nui i uwalniają królowe rojów - Bahrag. Gdy tylko to robią, Bohroki budzą się, gotowe, by oczyścić wyspę Mata Nui.

Postacie

Ciekawostki

  • Miasto Zagubionych oraz Więźniowie Otchłani to jedyne powieści BIONICLE, które oficjalnie przetłumaczono na język niemiecki.
  • Dziedzictwo Zła, Piekło, Miasto Zagubionych oraz Więźniowie Otchłani zostały wydane razem wraz z głową Mantaxa w ramach promocji Scholastic, która odbyła się w 2007 roku.

Zobacz też


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.